Jego rządy były korzystnymi czasami rozwoju dla Sany.

W trakcie IX wieku rósł wpływ na władzę lokalnych jemeńskich klanów i dynastii, a zależność od Abbasydów stawała się fikcyjna. W 898 roku powstał imamat zajdycki, organizm państwowy obejmujący swoim zasięgiem cały Jemen. Sana była jednym z jego głównych ośrodków.

Od początku X wieku trwały walki między zajdyckimi władcami, a opozycją wspieraną przez Fatymidów. Wedle niektórych źródeł, w latach 901–913 Sana miała zostać zdobyta 20-krotnie, nie licząc poddań w wyniku negocjacji. W wyniku walk wiele jemeńskich rodów zostało osłabionych. Od 992 do 1138 roku dynastia Sulayhidów zarządzała znacznym obszarem Jemenu jako wasale Fatymidów.

W 1173 roku Saladyn wysłał ekspedycję do Jemenu, która podbiła prowincję. Przez kolejne 35 lat władza tamże należała do Ajjubidów. Pod ich rządami Sana utraciła status stolicy regionu na rzecz Ta’izzu i Adenu.

W 1229 roku ostatni Ajjubidzi rządzący Jemenem przekazali władzę dynastii Rasulidów. Utrzymali oni drugorzędny status Sany wobec zapewniającego wysokie zyski z handlu Adenu. W 1259 roku w Sanie miało miejsce trzęsienie ziemi.

W latach 1454–1517 Rasulidów zastąpili Tahirydzi.