Jesienią 1943 roku został powołany na stanowisko szefa sanitarnego Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej. Jego kandydaturę zatwierdził szef sanitarny Komendy Głównej AK płk dr n. med. Leon Strehl „Feliks”. Sadowski przyjął pseudonim Skiba, a kierowana przez niego jednostka – Rola. Brał bezpośredni lub pośredni udział w wielu akcjach ratowania rannych żołnierzy AK, m.in. uczestniczył w wyprowadzeniu z Praskiego Szpitala Przemienienia Pańskiego dwóch rannych uczestników zamachu na Kutscherę 1 lutego 1944 roku.
W czasie powstania warszawskiego był szefem sanitarnym Zgrupowania „Radosław” na Woli, później pracował w szpitalu powstańczym przy ul. Miodowej. Został ciężko ranny, mimo to przedostał się kanałami na Żoliborz. Po krótkim leczeniu ppłk Mieczysław Niedzielski „Żywiciel”, dowódca obrony Żoliborza, skierował go do Puszczy Kampinoskiej, aby tam zorganizował służbę sanitarną w oddziałach Zgrupowania „Kampinos”. Ponownie został ranny pod Jaktorowem. Po ewakuacji do Krakowa leczył się tam do maja 1945 roku.
W czasie rekonwalescencji od stycznia 1945 roku był pierwszym kierownikiem przychodni lekarskiej PCK przy ul.