21 lipca 1942 znalazł się w grupie członków Rady Żydowskiej, wziętych jako zakładnicy tuż przed rozpoczęciem wielkiej akcji deportacyjnej w getcie warszawskim. Sztokhamer należał do nielicznych warszawskich rabinów, którzy uniknęli deportacji do obozów zagłady w trackie lipcowej akcji deportacyjnej. W getcie szczątkowym działał na rzecz umożliwienia ortodoksyjnym Żydom przestrzegania halachy i obchodzenia świąt. Po wybuchu powstania w getcie warszawskim, został schwytany przez Niemców i wywieziony do obozu na Majdanku lub w Trawnikach.
W 1944 trafił wraz z rabinem Dawidem Szapirą do obozu pracy w Budzyniu, gdzie obaj kontaktowali się z podziemnym ruchem oporu. Okoliczności śmierci Sztokhamera nie są jasne, według niektórych źródeł, został ranny i zmarł w lipcu 1944.
Zobacz też Dawid Bornstein Josef Lejb Gelernter Szymon Huberband Icchak Meir Kanał Kalman Szapiro Menachem Ziemba
Przypisy
Kategoria:Chasydzi Kategoria:Członkowie Judenratów Kategoria:Ludzie urodzeni w Sokalu Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Rabini warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1944