Kopernika 13) oraz dom w Zakopanem i posiadłość na Pasterniku (obecnie w obrębie Krakowa). Prowadziło: pośrednictwo pracy, schronisko dla osób pozostających bez pracy, kuchnię, dom pomocy dla starszych i niezdolnych do pracy kobiet, szpitalik dla chorych, dom wypoczynkowy w Zakopanem (z niego miało pewne dochody) oraz bibliotekę. Odbywała się nauka czytania i pisania oraz kursy zawodowe. Pomagało dziewczynom w nagłych wypadkach, ochronę przed wyzyskiem, pożyczki pieniężne w razie utraty pracy. Dziewczęta objęte były też stałą opieką duchową, odbywały rekolekcjeA. Wojtczak OFMConv, „Aniela Salawa”, Kraków 2022, s. 58. Rychłowska, tak jak jej poprzedniczka, współpracowała z władzami kościelnymi i miała gościnne odczyty w różnych miastach Polski na temat wychowania, pracy kobiet i opieki nad środowiskiem służących. Rychłowska prężnie rozwijała dzieło Anieli Dziewickiej, a jej prezesura w Stowarzyszeniu przypadło na najtrudniejsze lata I wojny światowej.