Natomiast jeden z władców został wspomniany w inskrypcji z Aguateca datowanej na 790 rok, ale związek między tymi dwoma miastami pozostaje niejasny.
W IX wieku Tamarindito pozbawione znacznej części populacji zostało zredukowane do małej wioski składającej się z kilku gospodarstw położonych w pobliżu źródeł wody.
Odkrycie i badania Ruiny miasta zostały odkryte w 1959 roku przez geologa George’a Vinsona, który poszukiwał złóż ropy naftowej. Dokładniejszego rekonesansu dokonali w 1984 roku Ian Graham oraz Merle Green Robertson, którzy sporządzili opis stanowiska oraz jego rzeźb. W 1990 roku archeolog Stephen Houston wraz z grupą badaczy rozpoczął wykopaliska w ramach Regionalnego Projektu Archeologicznego Vanderbilt Petexbatun. W czasie prac terenowych zbadali Grupy A i B oraz sporządzili mapę kilku terenów mieszkalnych powiązanych z tarasami rolniczymi odkrytymi w tym samym roku w północno-wschodniej części stanowiska. Badania kontynuowano w latach 1991–1994 pod kierownictwem Juana Antonio Valdésa.