Batalion Strzelców płk. Klemensa Węgierskiego – polski oddział piechoty wchodzący w skład wojsk powstańczych okresu insurekcji kościuszkowskiej.
Formowanie Z inicjatywy Augusta Blumera i Macieja Zaworskiego formowanie batalionu rozpoczęto w Warszawie z początkiem czerwca 1794. Etatowo miał liczyć 540 żołnierzy. Z końcem czerwca liczył 150 ludzi, a we wrześniu 330. Do kompletu brakowało 3 osób sztabu niższego, 15 podoficerów, 1 „chórnisty” i 191 strzelców. Jednostka do końca powstania nie osiągnęła pełnego stanu etatowego. Na uzbrojeniu batalion posiadał 250 karabinów.
Żołnierze batalionu Organizatorem i dowódcą batalionu był płk Klemens Węgierski. Ponadto w batalionie służyli: mjr Aleksander Chlebowski; kapitanowie z kompanią Józef Szaniawski i Kosiński; sztabskapitan Swiderski; porucznicy Mikołaj Kąsinowski i Okęcki, podporucznicy Żukowski, Maciej Zaworski i Podbielski; chorążowie Antoni Bykowski, Józef Asłanowicz i Podwojski; kapitan kwatermistrz August Blumer; chorąży adiutant Józef Stawski.