Obrona Rożyszcz — walki obronne we wsi Rożyszcze na Wołyniu przed siłami Ukraińskiej Powstańczej Armii w okresie między sierpniem 1943 a marcem 1944 roku. Ośrodek przetrwał do marca 1944 roku, tj. do zajęcia tych ziem przez Armię Czerwoną.
Wstęp W 1937 roku Rożyszcze zamieszkiwało 6 470 mieszkańców. Etnicznie miasto było zdominowane przez Żydów, którzy stanowili 63% populacji. Pozostałymi mieszkańcami byli Polacy, Ukraińcy i Niemcy. Podczas niemieckiej okupacji w Rożyszczach stacjonował garnizon niemiecki, wspierany również przez siły węgierskie. W ostatnich dniach czerwca 1941 roku doszło do pogromu Żydów z udziałem Ukraińców. Następnie w mieście utworzono getto, które zlikwidowano w 1942 roku. Likwidacji getta towarzyszyły masowe zbrodnie na ludności żydowskiej, dokonywane przez Niemców.
Obrona Rożyszcz Pod koniec 1942 roku, w ramach działalności konspiracyjnej Obwodu AK Kiwerce, utworzono odcinek Rożyszcze, o kryptonimie „Koło”. Dowódcą tej jednostki został miejscowy nauczyciel, podchorąży Jan Garczyński, ps. „Gryf” i „Lama”. Grupa samoobrony w Rożyszczach liczyła 130 osób. Jan Garczyński zorganizował system samoobrony, obejmujący wiele okolicznych miejscowości m.in. Elżbietyn, Retówkę, Wasylówkę.