Teodoro Agoncillo (ur. 9 listopada 1912, zm. 14 stycznia 1985) – filipiński historyk.
Życiorys Urodził się w Lemery w prowincji Batangas. Pochodził z prominentnej rodziny. Wśród jego krewnych znaleźli się Felipe Agoncillo, dyplomata reprezentujący Filipiny podczas negocjacji zakończonych podpisaniem traktatu paryskiego z 1898 oraz Marcela Agoncillo, bohaterka narodowa nazywana matką filipińskiej flagi. Podjął studia na Uniwersytecie Filipińskim, uzyskał licencjat z filozofii (1934) oraz magisterium w zakresie sztuki (1935). Pojawił się w życiu intelektualnym kraju początkowo jako pisarz i krytyk literacki. Znalazł się wśród współzałożycieli Kapisanang Panitikan, modernistycznego stowarzyszenia literackiego, wiązanego przede wszystkim z Alejandro G. Abadillą, ojcem współczesnej poezji tagalskiej. Wkrótce zaczął się jednak skupiać na badaniach rodzimej historii. Opublikował 22 książki. Wymienia się wśród nich pozycje takie jak History of the Filipino People, uznawaną za jedno z podstawowych źródeł do systematycznego poznania filipińskich dziejów. Jego książki nierzadko budziły znaczące kontrowersje. Jedna z nich, The Revolt of the Masses: The Story of Bonifacio and the Katipunan w 1948 została objęta zakazem publikacji na polecenie prezydenta, ukazując się ostatecznie dopiero w 1956.