Prawdopodobnie początkowo kształcił się jako malarz w Strasburgu, by potem pracować jako projektant gobelinów w Wiedniu. W kwietniu 1720 został sprowadzony do Drezna przez i jeszcze w tym samym roku powierzono mu kierownictwo pracowni malarskiej w Miśni. Przez następne półwiecze miał pozostać dominującą figurą w dziedzinie dekoracji porcelany wychodzącej z miśnieńskiej manufaktury. Był odpowiedzialny za rekrutację i trening zespołu malarzy oraz rozwój używanych barw. Pomiędzy 1720 a 1731, oprócz udoskonalenia podszkliwnego błękitu wynalezionego przez Davida Köhlera (zm. 1722) stworzył szesnaście nowych kolorowych emalii, które uzupełniły lub zastąpiły matowe, „zadymione” barwy używane za czasów Johanna Friedricha Böttgera (zm. 1719). W trakcie tej dekady ustanowił także podstawy efektywnego działania swojego zakładu, ponieważ zaś dekoracja porcelany była wówczas w Europie całkowitą nowością, ustanowił tym samym wzorzec działania dla wszystkich innych europejskich producentów porcelany.