W 1705 założono Akademię Rycerską, która działała do roku 1937, chociaż internat funkcjonował jeszcze przez kilka następnych lat. W latach 1833–1836 świątynię wyremontowano pod okiem Karla Friedricha Schinkla. W latach 1869–1870 zachodnie skrzydło kanonii zastąpiono neogotyckim budynkiem akademii. Od 1945 do 1975 mieściła się w nim Theodor-Neubauer-Oberschule, a od 2001 jest siedzibą luterańskiej szkoły podstawowej (niem. Grundschule). W 1920 roku dziekanem katedry został marszałek i późniejszy prezydent Paul von Hindenburg. W 2009 rozpoczęto restaurację kompleksu kanonii, podczas remontu odkryto gotyckie malowidła.
Architektura i wyposażenie Świątynia romańsko-gotycka, trójnawowa, o układzie bazylikowym, z transeptem i wieloboczną absydą. Wnętrze świątyni jest przedzielone przez lektorium. Najstarsza płyta nagrobna, pochodząca z grobu Petera von Thurego, pochodzi z 1282 roku, o wadze zmarłego świadczy aureola wyrzeźbiona wokół jego głowy. Tzw. ołtarz czeski wykonano w 1380 roku, za panowania czeskiego króla Karola IV Luksemburskiego w Brandenburgii. Ołtarz Ukrzyżowania Pańskiego pochodzi z końca wieku XV. Ustawiony w absydzie ołtarz główny, poświęcony Maryi Pannie, wykonano w 1518 roku dla klasztoru Lehnin, po okresie reformacji przeniesiono go do Brandenburga. Reprezentuje styl przejściowy między gotykiem a renesansem.