Po mianowaniu w 1962 Mehmeta Ali Aybara na przewodniczącego TİP, w oświadczeniu Zgromadzenia Założycieli z dnia 8 lutego 1962 stwierdzono, że przyszłością Turcji jest: „Aby podążać drogą nowoczesnej cywilizacji jako republika demokratyczna, w pełni niezależna, przeciwna imperializmowi i wyzyskowi, w służbie pokoju ludzkości i na świecie. Pod każdym względem niepodzielna, populistyczna, propracownicza, rewolucyjna, świecka, oparta na prawach człowieka, sprawiedliwości społecznej i bezpieczeństwie”. Niedługo potem do partii przyłączyli się znani intelektualiści, m.in. Çetin Altan, Aziz Nesin i Yaşar Kemal.
W 1967 kilku członków partii przyczyniło się do powstania Konfederacji Rewolucyjnych Związków Zawodowych Turcji (DİSK). Byli to: Kemal Türkler, Riz Kuas, İbrahim Güzelce i Kemal Nebioğlu reprezentujący odpowiednio związki Türkiye Maden-İş, Lastik-İş, Basin-İş, Türkiye Gıda-İş i Türk Maden-İş.
Kiedy TİP nie zdołała zwiększyć liczby głosów w wyborach powszechnych w 1969, Aybar zrezygnował z przywództwa partii w listopadzie 1969. Zastąpiła go Behice Boran, która sprzeciwiała się antysowieckiej postawie Aybara, została wybrana na pierwszą kobietę na stanowisku lidera partii tureckiej.