Stanisław Stefanowski – postać z powieści Teodora Parnickiego Robotnicy wezwani o jedenastej, dla której wzorem był biskup krakowski Stanisław ze Szczepanowa.

Zamiar pisarza W liście do Giedroycia Parnicki wyznaje, że centralną postacią I tomu Nowej baśni zamierza uczynić nieistniejącego, choć bardzo prawdopodobnego bastarda, syna Predsławy, córki Włodzimierza Wielkiego z Bolesławem Chrobrym, który ją pohańbił po zdobyciu Kijowa w 1018. Poprzez liczne podróże, staje się on owym tajemniczym Europejczykiem, który według wielu historyków, miał dotrzeć do Meksyku i stać się jednym z wcieleń boga Tolteków, Quetzalcoatla. Korzystając z braku pewności co do pochodzenia pierwszego polskiego świętego, Stanisława, biskupa krakowskiego, jego właśnie czyni pisarz synem Predsławy.

Pochodzenie i rok urodzenia Powieściowy Stanisław uważa się za syna księżniczki kijowskiej Przecławy. Od biskupa nowogrodzkiego, Łukasza, dowiaduje się, że jego ojcem może być opat tyniecki, Aron. Tymczasem umierający Aron, wówczas już arcybiskup krakowski, choć dotknięty amnezją, przekonuje Stanisława, że jego ojcem powinien być zdobywca Kijowa Bolesław Chrobry, który publicznie obiecał zgwałcić Przecławę i słowa dotrzymał.