Powstanie warszawskie W 1943 roku wrócił do Warszawy do 1 Szwadronu Strzelców Motorowych. Objął tam funkcję szefa i prowadził szkolenia m.in. z bronioznawstwa i dywersji. Pierwszego sierpnia 1944 roku Nowicki wydał polecenie kapralowi podchorążemu Janowi Szulczyńskiemu, ps. „Mazur” zajęcia domu przy ul. Langiewicza 19/21 i zgromadzenia tam Szwadronu przed godziną 17:00 oraz odebrania broni w ilości 10 karabinów i 300 granatów od oficera broni 4 Rejonu. Mimo dwukrotnych kontaktów odmówiono wydania tego przydziału, ponieważ przeznaczono go dla innej jednostki. Pozostało więc przetransportowanie na miejsce koncentracji posiadanych zasobów. Na miejscu zbiórki znalazło się ok. 80 żołnierzy i patrol sanitarny.
Dowodzenie Szwadronem objął porucznik Stanisław Śliwiński, ps. „Safo” będący dotychczasowym dowódcą 1 plutonu. Zadaniem był udział w natarciu na SS Stauferkaserne przy ul. Rakowieckiej od strony Pola Mokotowskiego, wraz z 2 Batalionem Szturmowym „Odwet” dowodzonym przez podporucznika Juliusza Sobolewskiego, ps. „Roman”. Wkrótce po godzinie „W” około 40-osobową grupę żołnierzy Szwadronu rozlokowano na terenie posesji Wawelska 24.