Po 63 dniach walk, wywieziony został do obozu jenieckiego w Sandbostel, gdzie 13 października 1944 roku został awansowany do stopnia sierżanta. Przebywał też w obozach w Groß Borstel w Hamburgu i w Achtrup. Głównym zadaniem jeńców było odgruzowywanie ulic.
Losy powojenne Po wyzwoleniu, Nowicki znalazł się w Polskim Obozie Wojskowym w Leck, gdzie 21 kwietnia 1946 roku poślubił łączniczkę AK Krystynę Wrońską, ps. „Teresa” (zm. 1982). W tym samym roku powrócił do kraju.
Pod koniec lat 50. założył w Warszawie renomowany warsztat i sklep kapeluszniczy i czapniczy J. Nowicki, mieszczący się przy ul. Marchlewskiego 43. Prowadził go aż do swojej śmierci, 29 listopada 1985 roku. Wraz z żoną został pochowany na cmentarzu parafialnym w Pomiechowie. Pracownia Kapeluszy i Czapek J. Nowicki została następnie przejęta przez jego córkę, Barbarę Kurpiewską (zm. 2008) i zamknięta 17 lat później.
Przypisy