Romuald Sidorski (ur. 5 lutego 1895 w Wierzbicy, zm. 28 lutego 1956 w Łodzi) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 5 lutego 1895 we wsi Wierzbica, w ówczesnym powiecie rawskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Karola, artysty malarza (zm. 1904) i Agrypiny Marii z domu Zinko. W 1910 rozpoczął naukę w c. k. Seminarium Nauczycielskim Męskim w Sokalu. W następnym roku wstąpił do Tajnego Skautingu i Polskich Drużyn Strzeleckich. W 1914 ukończył naukę w seminarium i zdał egzamin maturalny z odznaczeniem.
W 1914 we Lwowie wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu został 3 października 1914 wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Szkołę oficerów rezerwy ukończył w 1 tyrolskim pułku strzelców cesarskich w Innsbrucku. Od 13 maja 1915 do połowy października walczył na froncie włoskim, dowodząc plutonem i kompanią. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916. Później został przeniesiony do 29 pułku piechoty. 1 listopada 1918 w Samborze zgłosił się do Polskiej Organizacji Wojskowej. Po zajęciu miasta przez Ukraińców przedarł się przez front do Przemyśla.