Jak pisze Jerzy Hanusek, każda prawidłowa definicja – odwołująca się do definiowalnych pojęć – będzie jednocześnie zbyt wąska i zbyt szeroka, ponieważ zawsze będą istnieć przykłady dzieł sztuki przekraczające daną definicję, a także przedmioty spełniające definicję, ale niebędące sztuką.
Dzieło sztuki, w kontekście konserwacji i restauracji dzieł sztuki, określane jest jako dawny lub współczesny wytwór ludzkiej działalności (dobro kultury) posiadający wartości artystyczne, składający się ze sfery materialnej i/lub niematerialnej. Grażyna Korpal, powołując się na Marię Gołaszewską, określa dzieło sztuki jako „zapis poznania, przeżycia oraz działania artysty”, podkreślając wagę i konieczność ochrony jego aspektów niematerialnych. Iwona Szmelter podkreśla, że do elementów budujących dzieło sztuki i jego autentyzm, obok wartości materialnych i niematerialnych (idei, znaczeń) wprowadzonych przez artystę, należy także kontekst społeczny, kulturalny, polityczny.