Masakra Arabów na Zanzibarze – masowe egzekucje, gwałty i tortury ludności arabskiej dokonane przez bojówki Partii Afroszyrazyjskiej i Umma oraz lokalną czarnoskórą ludność podczas rewolucji na Zanzibarze w styczniu 1964 roku.
Nie jest znana dokładna liczba ofiar, historycy szacują, że zginęło ok. 13–20 tys. Arabów, a tysiące kolejnych zostało wygnanych do Omanu.
Zdaniem niektórych naukowców, działania te nosiły znamię ludobójstwa.
Tło Niewolnictwo, będące motorem lokalnej arabskiej ekonomii, zostało zniesione na Zanzibarze w 1897 r., jednak większość arabskiej elity, która od 200 lat dominowała politykę wyspy, nie podjęła żadnego wysiłku, aby ukryć swoje rasistowskie poglądy na temat czarnoskórej większości ludności wyspy i otwarcie postrzegała ich jako podwładnych nadających się jedynie do pracy w niewoli. W efekcie tego, w parlamencie Minister Finansów Juma Aley odmówił odpowiedzi na pytanie czarnoskórego Abeida Karume, komentując, że nie musi odpowiadać na pytania zwykłego „barkarza”.