Tryb życia thumb|left|Samce, jak ten w Maharasztra, wiodą samotny tryb życia Badacze przyznają, że o trybie życia tegoż gatunku nie potrafią dużo powiedzieć. Czykara aktywna jest prawdopodobnie zmierzchem i być może w nocy. Wiedzie skryte życie, w razie zagrożenia zamiera w bezruchu, miast podejmować ucieczkę, zachowuje ostrożność, porusza się cicho. Potrafi w razie potrzeby jednak skoczyć. W razie zagrożenia wydaje szczeknięcia bądź też odgłos przypominający odgłos mundżaka, ale niższy. Samce w sezonie rozrodu gwiżdżą.
Żyje samotnie, aczkolwiek niekiedy spotykano grupy liczące do czterech zwierząt. Najczęściej jednak spotykano czykary dekańskie samotnie. W Parku Narodowym Panna żyło tak 69% spotkanych osobników, w parach napotkano 24%. W Parku Narodowym Nagarhole 4 na 5 napotkanych zwierząt było samotnikami. Przeciętna wielkość grupy w Parku Narodowym Gir Forest liczyła 1,5–1,6 zwierzęcia. W Pannie w maju uzyskano podobną wielkość, w listopadzie zaś tylko 1,1. Dorosłe osobniki znaczą terytorium. Pozostawiają po sobie zapach, a także krystalizujący osad. Ponadto oddają stolec w tych samych miejscach, tak zwanych latrynach. Podobne sterty kału pozostawiają po sobie nilgau indyjskie.