Francuska Demokratyczna Konfederacja Pracy (, CFDT) – francuska centrala związkowa, jedna z pięciu największych konfederacji związków zawodowych we Francji. W 2023 należało do niej nieco ponad 600 000 członków, co czyniło ją drugą co do wielkości centralą związkową w kraju.
Historia CFDT ma swoje korzenie w ruchu chrześcijańskich związków zawodowych. Powstała w 1919 pod nazwą Chrześcijańska Konfederacja Francuskich Pracowników (CFTC).
Wewnątrz organizacji działał ruch Odbudowy, początkowo stanowiący mniejszość, który prowadził kampanię na rzecz lewicowego, socjalistycznego i demokratycznego ruchu robotniczego, nie będąc jednocześnie marksistowskim i wbrew traktatom europejskim ocenianym jako przywracający kapitalistyczną Europę pod pozorem chrześcijańskiej demokracji. Tendencja ta zakorzeniła się po II wojnie światowej w zagłębiach górniczo-hutniczych.
Ruch Odbudowy prowadziła wewnętrzną debatę na rzecz „dekonfesjonalizacji” władzy centralnej, co oznaczało także większą autonomię wobec kręgów politycznych i religijnych. Pod przewodnictwem Eugène’a Descampsa, który został sekretarzem generalnym CFTC, tendencja ta stała się większością w roku 1961.