Tadeusz Przemysław Michał Grocholski herbu Syrokomla (ur. 3 maja 1839 w Pietniczanach, zm. 29 lipca 1913 w Strzyżawce) – malarz, ziemianin.

Syn Henryka Cypriana Grocholskiego i Ksawery Franciszki Brzozowskiej herbu Belina. Prawnuk Marcina Grocholskiego, kasztelana i ostatniego wojewody bracławskiego. Był bratem Marii Cecylii, Stanisława Wincentego i Heleny.

Absolwent szkoły podchorążych gwardii w Petersburgu. Porucznik gwardii konnej do 1859 r. Następnie studiował malarstwo w Paryżu (u Léona Bonnata), Madrycie, Monachium, Wiedniu (u ) i w Krakowie, gdzie zetknął się z Matejką i J. Kossakiem. W 1860 wraz z siostrą Marią przebywał w Biarritz, gdzie rysowali pejzaże i portrety. Najwcześniejsze znane prace Grocholskiego pochodzą z 1858 roku, z czasów prywatnych studiów malarskich w Petersburgu. Z kolei z pobytu w Odessie pochodzą portrety tamtejszych nauczycieli rysunków: Kochlera i Fr.Mahlmanna.

Po śmierci ojca w 1866 r. zajął się gospodarowaniem w rodzinnym majątku.

Ożenił się 30 sierpnia 1886 r. z Zofią Marią Zamoyską, córką (1820–1889). Ślub odbył się w Warszawie, w kościele św. Krzyża. Następnie państwo młodzi zamieszkali w przygotowanej dla nich Strzyżawce.