Zespół Meige’a () – rzadki rodzaj segmentalnej dystonii obejmujący mięśnie twarzy. Obejmuje kombinację blefarospazmu oraz dystonii ustno-żuchwowej. Występuje około dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Historia W 1910 roku francuski neurolog Henry Meige opisał serię 10 przypadków klinicznych kurczu powiek wraz z innymi rodzajami dystonii twarzowych, co stanowi źródło eponimicznej nazwy tej choroby. W 1976 roku Marsden opisał 39 pacjentów z obrazem klinicznym adekwatnym do zespołu Meige’a, jednak nazwał opisywaną przez siebie przypadłość zespołem Bruegela. Nazwa ta odwoływała się do obrazu Pietera Bruegela starszego, który przedstawia postać prezentującą objawy podobne do tych, które występowały w opisywanej przez siebie serii przypadków.

Objawy kliniczne Główne objawy kliniczne zespołu Meige’a to: blefarospazm – kurcz powiek, dystonia ustno-żuchwowa – mimowolne ruchy języka, żuchwy, mięśni ust.