Przez jego zespoły przewinęli się niemal wszyscy znaczący muzycy z wczesnych lat dixielandu. Byli to m.in. trębacz i skrzypek Peter Bocage, klarneciści Alphonse Picou, Lorenzo Tio junior i Jimmie Noone, korneciści Isidore Barbarin i Louis Armstrong, perkusista Baby Dodds oraz pianista Clarence Williams. On sam nie był wirtuozem. Z trudem czytał nuty, a do wykonania efektownych solówek często wyznaczał drugiego kornecistę, np. Louisa Armstronga. Niemniej The Original Tuxedo Orchestra cieszyła się dużą popularnością i uznaniem. Ubraną w smokingi, regularnie zapraszano do udziału w uroczystościach publicznych organizowanych przez społeczność zarówno białą, jak czarną. Ponadto w latach 1925–1928 zespół dokonał szeregu historycznych nagrań dla firmy OKeh.

W 1932 wielki kryzys gospodarczy spowodował rozwiązanie orkiestry. Nowy zespół sformował w Nowym Orleanie dopiero po II wojnie światowej. The New Tuxedo Band nagrywała płyty i występowała na żywo w lokalnych stacjach radiowych. Stała się główną atrakcją turystyczną na Bourbon Street. Ostatnie nagranie „Papy” – zaśpiewana przez niego piosenka Marie LaVeau uważane jest za klasyczny utwór kultu voodoo.