W 1969 roku, po dramatycznych wydarzeniach w Meksyku (masakra w Tlatelolco), wrócił do Rzymu, gdzie mieszkał do 1975 roku, studiował tam sztukę klasyczną.
W 1974 roku w czasie wizyty w Paryżu Soriano poznał polskiego muzyka i tancerza Marka Kellera (1946–2023), którego przedstawił mu pisarz Sergio Pitol. Związał się z nim do końca życia. Marek Keller został nie tylko jego partnerem życiowym, ale również menedżerem, marchandem, promotorem, a później również jego opiekunem. Soriano jedynie tworzył, a całą resztą zarządzał Marek Keller. W 2004 roku założyli wspólnie w Meksyku fundację Fundación Juan Soriano y Marek Keller A.C.
Juan Soriano zmarł 10 lutego 2006 roku w wieku 85 lat w Instituto Nacional de Nutrición Salvador Zubirán w mieście Meksyk.
Od tego czasu Keller pracował nad promowaniem spuścizny artysty w różnych częściach świata.
Twórczość Prace Soriano obejmują malarstwo, rzeźbę, ceramikę, prace graficzne, ilustracje, gobeliny oraz scenografię i projektowanie kostiumów do dzieł takich jak Eugène Ionesco, Pedro Calderón de la Barca, Francisco de Quevedo, i inni. Prace te są klasyfikowane jako część drugiej fali meksykańskiego ruchu muralistycznego.