7 Brygada Kawalerii Narodowej – polski oddział kawalerii wchodzący w skład wojsk powstańczych okresu insurekcji kościuszkowskiej.
Formowanie Koncentracja wojsk gen. Antoniego Madalińskiego w okolicach Ostrołęki nie objęła wszystkich oddziałów 1 Brygady Kawalerii Narodowej. Oprócz szwadronu zagarniętego przez Prusaków w 1793 nie wymaszerowały do Krakowa jeszcze dwa szwadrony. Ponadto nie wymaszerowało z brygadą około 100 nie pościąganych z posterunków ludzi, pozostawionych z powodu braku koni lub złego stanu zdrowia. Tych ostatnich pozbierał i wcielił do pułku Kwaśniewskiego chor. Józef Mostowski. Te dwa szwadrony skierowano pod dowództwem wicebryg. Jana Henryka Dąbrowskiego w ślad za maszerującą brygadą. Nie dołączyły one jednak do macierzystej jednostki i stały się trzonem zorganizowanego przez gen. Dąbrowskiego pułku Mazurów. 30 maja nowo zorganizowana jednostka liczyła 300 głów. 6 czerwca Dąbrowski przejął połowę rozwiązanego rozkazem gen. lejtn. Mokronowskiego kawaleryjskiego legionu płk. Rottenburga i pułk miał już 408 ludzi i 300 koni. W sierpniu pułk przemianowany został na 7 Brygadę Kawalerii Narodowej. W skład nowej brygady weszły też oddziały Ośmiałowskiego i Gładyszewskiego. Brygada liczyła wówczas 612 osób i 523 konie.