W wyborach parlamentarnych z listopada 1910 roku został wybrany do Parlamentu Grecji z ramienia Partii Liberalnej, z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach 1912. Od 17 sierpnia 1912 do 25 lutego 1915 pełnił funkcję ministra finansów, jednocześnie w latach 1912–1913 tymczasowo był ministrem sprawiedliwości w pierwszym rządzie Elefteriosa Wenizelosa. Od 13 grudnia 1918 do 20 listopada 1919 tymczasowo pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych w trzecim rządzie Elefteriosa Wenizelosa. Od 17 września do 14 listopada 1922 ponownie pełnił funkcję ministra finansów, tym razem w rządzie Sotiriosa Krokidasa. Był członkiem greckiej delegacji na odbywającej się w latach 1922–1923 konferencji w Lozannie.
W latach 1923–1928 był prezesem Narodowego Banku Grecji. 21 kwietnia 1928 roku został pierwszym prezesem Banku Grecji, pełnił tę funkcję do 29 września 1931 roku. Wycofał się następnie z życia publicznego.