thumb|Kościół pw. św. Jakuba (wrzesień 2005) W XII w. w miejscu obecnego miasta, ze względu na jego pograniczne położenie, założono drewniany gród warowny, który położony był na wzgórzu wśród bagnistych łąk zalewanych wodami Liswarty. Krzepice były miastem królewskim, które zostało założone na surowym korzeniu około 1347 roku przez Kazimierza Wielkiego, choć historyczne dokumenty potwierdzające ten fakt zachowały się z 1527 roku. W 1364 w miejscu grodu król polski Kazimierz Wielki polecił zbudować z wypalanej cegły murowany zamek, w którym wielokrotnie przebywał. Dziś z tej budowli pozostał głównie zarys fosy i wałów.
W 1370 Ludwik Węgierski król Polski i Węgier nadał Krzepice oraz inne pograniczne grody jako lenno swemu siostrzeńcowi Władysławowi Opolczykowi. W 1396 miasto z powrotem do Korony Królestwa Polskiego przyłączył król Polski Władysław Jagiełło. W 1407 wydał on przywilej dla Krzepic zezwalający na trzebież okolicznych lasów oraz zakładanie w jego miejscu pól i ogrodów. Miasto objął wolnizną na zagospodarowanie po upływie, której posiadający te ogrody mieli płacić czynsz. Później czynsz ten w połowie przeznaczony był na potrzeby miasta, a druga połowa na potrzeby starosty zamku krzepickiego. Przez miejscowość biegł ważny trakt komunikacyjny z Krakowa i Wiślicy do Wielkopolski.