Początek XVIII wieku Po przeniesieniu stolicy z Moskwy do Petersburga w 1712 roku zabudowa Kremla straciła na znaczeniu. Część pomieszczeń zajęły moskiewskie oddziały departamentów rządowych (tzw. kolegia), pozostałe budynki stopniowo niszczały i wielokrotnie płonęły. Za panowania Anny Iwanownej dwór cesarski często przebywał w Moskwie, a zespół pałacowy służył jako miejsce zakwaterowania ich orszaku. W tym okresie obok Zeichhausu, według projektu Bartolomeo Rastrelliego, wzniesiono ciepły, drewniany pałac zimowy – Winter Annenhof. Kiedy w 1730 roku wzniesiono w Lefortowie nowy drewniany pałac letni Annenhof, ciepły pałac został tam przeniesiony.
Pałac Zimowy Rastrellego Za panowania Elżbiety Pietrownej postanowiono wybudować na terenie Kremla nowy pałac, zwany także Pałacem Zimowym, w którym mieścił się dwór carski podczas wizyt władcy w Moskwie. Podczas budowy nowego kompleksu caryca zachowała większość zespołu kremlowskiego, jednak Środkowa Złota i Nadbrzeżna Pałata zostały zburzone. W ich piwnicach pod kierunkiem Bartolomeo Rastrelliego wzniesiono nowy zespół z kamienia w stylu barokowym.