Drugie spotkanie TUC odbyło się w 1869 w Oddfellows Hall przy Temple Street w Birmingham, gdzie delegaci dyskutowali na temat ośmiogodzinnego dnia pracy, wyboru ludzi pracujących do parlamentu i kwestii bezpłatnej edukacji.
Podczas kongresu TUC w 1899 przedstawiono wniosek „o zwołanie specjalnej konferencji w celu ustanowienia głosu ludzi pracy w parlamencie”. W ciągu roku odbyła się konferencja i utworzono Komitet Reprezentacji Pracowników (; poprzednik Partii Pracy)”. Główne związki zawodowe zrzeszone w TUC nadal stanowią znaczną część członków zrzeszonych w Brytyjskiej Partii Pracy, ale nie ma formalnego/organizacyjnego powiązania między TUC a partią.
TUC odegrała ważną rolę w strajku generalnym w 1926 i zaczął coraz bardziej wiązać się z Partią Pracy w latach 30. XX w., zapewniając sobie siedem z trzynastu dostępnych miejsc w nowo utworzonej Krajowej Radzie Pracy w 1934. TUC wywierała naciski na Partię Pracy, aby odrzuciła rząd Ramsaya MacDonalda utworzony w celu wprowadzenia cięć wydatków.
W 1945 TUC byłs współzałożycielką Światowej Federacji Związków Zawodowych, a po wystąpieniu z niej 1949 została członkinią-założycielką Międzynarodowej Konfederacji Wolnych Związków Zawodowych.