Podczas działań II wojny światowej (1944) świątynia uległa zniszczeniu, a odbudowano ją staraniem księdza Bolesława Kasińskiego w latach 1946-1954. Prace konserwatorskie, w tym osuszanie, renowację ołtarzy i organów, przeprowadzono po 1994. Potem wymieniono jeszcze pokrycie dachowe (blacha miedziana) i kościół ponownie otynkowano.
Architektura Jednonawowy kościół jest murowany i otynkowany. Prezbiterium jest węższe od nawy i ma przybudowaną zakrystię. Od południa i wschodu do nawy przylegają kruchty. Nawę, wraz z prezbiterium i wschodnią kruchtą przykrywa dach dwuspadowy, na którym osadzono sygnaturkę. Fasadę główną zwieńcza trójkątny szczyt i przyczółek wsparty na pilastrach.
Wnętrze zdobi polichromia wykonana w 1974. Na wystrój składają się przede wszystkim trzy barokowe (lub rokokowe), złocone ołtarze (Matki Boskiej Bolesnej, św. Bartłomieja i św. Barbary) z częściowo zachowanymi z poprzedniego kościoła obrazami. Dochowała się do obecnych czasów również tablica erekcyjna z portretem fundatorki, Felicjanny z Jarnuszewiczów Reklewskiej. W ołtarzu głównym wisi łaskami słynący obraz Matki Bożej Bolesnej.
Galeria
Przypisy
Kościół Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Bartłomieja Kategoria:Architektura barokowa w województwie świętokrzyskim Kategoria:Kościoły w diecezji sandomierskiej Kategoria:Zabytkowe kościoły w gminie Opatów