w centrum strzelec z karabinem maszynowym Parabellum Wczesny model (typ 1) działka Beckera został zamontowany, prawdopodobnie jako demonstrator technologii, na samolocie Gotha G.I (nr B. 1092/14) na wiosnę 1915 roku, zanim jeszcze broń została dopracowana. Podczas testów polowych w 1917 roku w działka typ 2 wyposażono samolot piechoty Albatros J.I (nr 710/17), a także na AEG J.I. Maszyna tego typu została zestrzelona i rozbiła się za linią frontu – nieuszkodzone działko wpadło w ręce francuskie i zostało poddane badaniom.
Innym samolotem, na których eksperymentowano z działkiem Beckera był AEG G.IV (oznaczanym AEG G.IVK, od kanone, niem. „działo”). Montowano na nim te działka w rodzaju wczesnej wieżyczki strzeleckiej pod dziobem samolotu, lub bardziej konwencjonalnie – w otwartym stanowisku, także na dziobie maszyny. Na bombowcu Friedrichshafen G.IIIA instalowano Beckery na otwartym stanowisku strzelca/obserwatora na dziobie, inną propozycją była wieżyczka strzelecka pod brzuchem maszyny. Testowano je także na samolocie Hansa-Brandenburg W.19 i przewidziano dla projektowanej maszyny Hansa-Brandenburg W.35.