Nazwy zwyczajowe w języku polskim Ignacy Rafał Czerwiakowski w wydanej w 1859 roku pracy „Botanika szczególna: Opisanie roślin dwulistniowych lekarskich i przemysłowych” opisał rodzaj Dischidia pod polską nazwą opięta, wskazując również polską nazwę gatunków: D. nummularia (opięta szelążkowata) i D. rafflesiana (o. Rafflesa). Nazwą opięta posłużył się również Erazm Majewski w „Słowniku nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich” z 1898 roku i Józef Rostafiński w wydanym w 1900 roku „Słowniku polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin” (autor podał również nazwę dyschidya). Nazwa opięta pojawiła się też w Encyklopedii Gutenberga z 1929 roku oraz w Słowniku botanicznym Szweykowskich wydanym na przełomie XX i XXI wieku, gdzie użyta została w kontekście gatunku D. rafflesiana. W wydanym w 1975 roku „Słowniku nazw roślin obcego pochodzenia” Ludmiły Karpowiczowej podana została nazwa gatunku D. bengalensis – dyschidia bengalska. Karol i Jolanta Węglarscy powtórzyli nazwę opięta, ale dodali nazwę poboczną diszidia.