Tadeusz Bohdan Rutkowski ps. Bogdan (ur. 11 października 1911 w Warszawie, zm. 8 sierpnia 1944 w tamże) – podporucznik rezerwy Armii Krajowej, oficer łączności w 1 Dywizjonie Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema Armii Krajowej, dowódca plutonu łączności pierwszej baterii w tymże dywizjonie, powstaniec warszawski poległy podczas bitwy na Czerniakowie. Uhonorowany pośmiertnie Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym.
Życiorys Urodził się w Warszawie, syn Stanisława i Józefy Janiny z domu Kwiatkowskiej. W okresie międzywojennym uczęszczał do Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Bolesława Prusa w Sosnowcu, a po jego ukończeniu studiował na wydziale elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W kwietniu 1934 roku poślubił Eleonorę Jadwigę Michalak, z którą miał syna Janusza (ur. 1936). mały|220x220px|Legitymacja studencka Tadeusza Rutkowskiego.
W okresie okupacyjnym wstąpił do Armii Krajowej dołączając do 1 Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema (zgrupowanie 1703). Za czasów konspiracyjnych organizował łączność służbę łączności telefonicznej i radiowej Pierwszej Baterii pod dowództwem porucznika Zbigniewa Filipowicza ps. „Zych”.