Irena Grażyna Lewulis ps. „Krystyna” (ur. ok. 1910, zm. ?) – kierowniczka pierwszego ośrodka konspiracyjnego POWN „Akcji Kontynentalnej" w Lyonie we Francji, więźniarka gestapo, dama Orderu Virtuti Militari.

Życiorys O Irenie Lewulis brakuje podstawowych danych biograficznych. Jest tylko wiadomo, że urodziła się ok. 1910 i była żoną radcy handlowego Ambasady Polski znajdującej się we Francji. Irena nie pracowała zawodowo. W 1939 mieszkała w Paryżu, a następnie przeniosła się do Lyonu „nieokupowanej” przez Niemców Francji, gdzie używając ps. „Krystyna” kierowała pierwszym ośrodkiem konspiracyjnym Polskiej Organizacji Walki o Niepodległość „Akcji Kontynentalnej” rządu na uchodźstwie, która także działała we Francji pod kryptonimem „Monika”.

Wspomniany ośrodek mieścił się w mieszkaniu Cz. Bitnera. Była równocześnie sekretarką, maszynistką i kolporterką Aleksandra Kawałkowskiego „Justyna", który był jej szefem – przygotowywała pierwsze ulotki oraz gazetki konspiracyjne. Wg T. Paneckiego była aresztowana w grudniu 1942 i prawdopodobnie zwolniona. Wg H. Semenowicz aresztowano ją na parę miesięcy przed końcem wojny w łapance, którą przeprowadzono w Paryżu na stacji metra i znaleziono przy niej sprzęt radiowy. W gestapo była poddana ciężkim torturom, wieszana była za warkocze, gwałcona, ale nikogo nie wydała. Wojnę przeżyła.