Chwilowo był więziony, gdy interweniował o uwolnienie ucznia powołanego do wojska jako dziecko-żołnierz.
W 1992 roku w wyniku eskalacji przemocy szkoła salezjańska została zamknięta, wstąpił do agencji ONZ ds. uchodźców. Pewnego razu został pobity przez żołnierza, gdy upomniał ich za próbę kradzieży żywności przeznaczonej dla uchodźców. Zorganizował wyżywienie 750 tys. osób w Monrowii. Dzięki zorganizowanej rywalizacji dwóch zespołów udało mu się zwiększyć ilość przewożonej żywności ze 150 do 800 ton dziennie.
We wrześniu 1992 roku otrzymał nakaz opuszczenia kraju i na krótko wyjechał do Sierra Leone. Następnie wyjechał do Kismaju w Somalii, gdzie pracował w pomocy humanitarnej UNICEF. 2 stycznia 1993 roku został zastrzelony przez wynajętego strzelca na ulicy w Kismaju.
3 stycznia 1993 roku Sekretarz Generalny ONZ Butrus Butrus Ghali podczas wizyty w Mogadiszu powiedział o nim: W niesprzyjających i często niebezpiecznych okolicznościach Sean wykazywał całkowite poświęcenie się swojej pracy. Jego koledzy podziwiali jego energię, odwagę i współczucie. Sean był wzorowym członkiem personelu i poświęcił swoje życie służąc innym, w prawdziwym duchu Organizacji Narodów Zjednoczonych.