thumb|300x300px|Definicja regionu różni się w zależności od źródła. Pod względem geograficznym, stany zaznaczone na bordowo zaliczane są do Starego Południa w większości przypadków, lecz ich obecne granice różnią się względem Trzynastu Kolonii. Różnice te zaznaczono na mapie. Stare Południe (ang. Old South) – region w Stanach Zjednoczonych obejmujący południowe stany, które wchodziły w skład oryginalnych Trzynastu Kolonii. Należą do nich Delaware, Georgia, Karolina Południowa, Karolina Północna, Maryland i Wirginia. Uwzględniając obecne granice stanów region obejmował również częściowo teren nieistniejącej jeszcze Wirginii Zachodniej. Umowny punkt odniesienia stanowił północny skraj Zatoki Chesapeake. Stany położone na południe od tego miejsca zaliczane były powszechnie do Południowych Kolonii.
Z perspektywy kulturowej i społecznej było to zbiorcze określenie południowych regionów, charakteryzujących się niskim stopniem urbanizacji, których gospodarka opierała się na rolnictwie oraz na niewolnictwie. Charakterystyczna dla tamtejszej ludności była również kwestia religii. Stare Południe było bowiem silnym bastionem baptyzmu, który stanowił największą denominację w większości hrabstw.
Termin należy odróżnić od zbliżonych określeń, takich jak Głębokie Południe oraz Nowe Południe.