Kabulski most powietrzny – operacja przeprowadzona przez Royal Air Force celem ewakuacji brytyjskiego personelu dyplomatycznego z Kabulu w okresie między 23 grudnia 1928 a 25 lutego 1929 roku.
Była to pierwsza w historii ewakuacja lotnicza na dużą skalę, w trakcie której przetransportowano do Indii łącznie 586 osób jedenastu różnych narodowości.
Tło Decyzję o ewakuacji podjęto po tym jak siły buntownika Habibullaha Kalakaniego skierowały się w stronę Kabulu będącego siedzibą króla Amanullaha, co wywołało u Brytyjczyków obawy, że ich poselstwo zostanie odizolowane od świata.
Przebieg Przeprowadzono ją pod kierownictwem sir z użyciem siedmiu samolotów (w tym z stacjonującej w Iraku 70. eskadry RAF), jednego , dwudziestu czterech Airco DH.9A i dwóch Westland Wapiti. Biorąc pod uwagę ograniczenia ówczesnych samolotów, operujących w trakcie wojny domowej, w niskich temperaturach i w górzystym terenie (przelot samolotów nad górami Hindukusz, których szczyty na wybranej trasie wznosiły się na wysokość 3000 metrów n.p.m.), operacja ta była niezwykłym wyczynem wytrzymałościowym zarówno dla lotników, jak i cywilów biorących w niej udział.