thumb|Grupa aktorów podczas nagrywania słuchowiska radiowego z wykorzystaniem przedmiotów i przyrządów służących do wywołania dźwięków onomatopeicznych Muzyka ilustracyjna – termin oznaczający w węższym kontekście muzykę, której zadaniem jest obrazować znaczenia słów lub naśladować pozamuzyczne zjawiska realne, np. odgłosy polowania, bitwy i zjawiska przyrodnicze (śpiew ptaków, odgłosy burzy). Ma zastosowanie m.in.: w słuchowiskach radiowych, w teatrze, w filmie, w muzyce koncertowej; jest elementem muzyki programowej; stanowi przeciwieństwo muzyki absolutnej.
W szerszym kontekście termin muzyka ilustracyjna oznacza muzykę towarzyszącą widowisku (np. sztuce teatralnej i filmowi), skomponowaną w celu muzycznego zilustrowania przedstawianych wydarzeń i wywołania u widza określonego nastroju. W tym znaczeniu muzyka ilustracyjna związana jest z teatrem od jego początków w starożytności. Współcześnie kojarzona jest głównie ze sztuką filmową. Może przybierać rozmaite formy, od trywialnych wtrąceń onomatopeicznych po majestatyczne kompozycje budujące ponadczasowy, doniosły nastrój, jak np.