Stefan Witold Alexandrowicz (ur. 29 kwietnia 1930 w Krakowie, zm. 8 sierpnia 2024 w Głogoczowie) – polski geolog, profesor, członek czynny PAU.
Życiorys Maturę zdał w V Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie. W 1949 rozpoczął studia geologiczne w Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, dyplom uzyskał w 1953 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1961 uzyskał stopień doktora w Instytucie Geologicznym w Warszawie na podstawie napisanej pod kierunkiem Stanisława Doktorowicza-Hrebnickiego dysertacji Stratygrafia i tektonika miocenu w Zagłębiu Górnośląskim. W 1967 habilitował się, przedstawiwszy dzieło Stratygrafia środkowej i górnej kredy w polskiej części pienińskiego pasa skałkowego. W 1975 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, zaś w 1983 profesora zwyczajnego nauk o Ziemi.
Pracował w Katedrze Stratygrafii i Geologii Regionalnej na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej im. St. Staszica. Był przewodniczącym, delegatem walnego zgromadzenia i wiceprzewodniczącym PAU.
Został członkiem Komitetu Badań Czwartorzędu PAN i przewodniczącym rady naukowej w Archiwum Nauki Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie.
Wśród wypromowanych przez niego doktorów znaleźli się: , , .