Hermiona (gr. Ἑρμιόνη) – mityczna grecka bohaterka, jedyne dziecko Heleny i Menelaosa, siostrzenica Klitajmestry, jasnowłosa i urodziwaHomer, Od. IV, 14, Il. III, 175.. Kiedy matka uciekła z Parysem do Troi, a ojciec wyruszył na wojnę trojańską, Hermiona została oddana na wychowanie ciotce. Jeszcze przed wyruszeniem na wojnę ojciec zaręczył ją z OrestesemEurypides, Andromacha w. 891 i nast., Hyginus, Fabulae 123., ale później zmienił zdanie i oddał ją za żonę Neoptolemosowi, synowi AchillesaHomer, Od. IV, 4 i nast.. Małżeństwo to było nieudane: Hermiona nie kochała mężaOwidiusz, Heroidy 8, 110., pozostawała przy tym bezdzietnaEurypides, Andromacha, w. 33., a Neoptolemos był bardzo przywiązany do swej branki, księżniczki trojańskiej Andromachy, matki swych synów Molossosa, Pielosa i Pergamosa. Kiedy Neoptolemos wyjechał do wyroczni w Delfach, Hermiona, która winiła rzekome czary rywalki za swoją bezpłodność, postanowiła zabić Andromachę i jej syna. Nie pozwolił na to jednak stary Peleus (ojciec Achillesa). Neoptolemus nie wrócił z Delf – zginął tam, według niektórych wersji z ręki bądź za sprawą OrestesaWergiliusz, Eneida, III, 327.. Orestes upomniał się o Hermionę i zgodnie z jej wolą i dawnym planem wziął ją za żonęEurypides, Andromacha, w. 969..