Miała utrzymywać kontakty zarówno ze Sztabem Okręgu jak i z Komendą Główną w Warszawie. W zaświadczeniu o przebiegu służby wydanym jej przez b. dowódcę Białostockiego Okręgu AK w dniu 3 maja 1963 czytamy:
W maju 1944 przeniesiono Stanisławę do Sztabu Okręgu AK Białystok, w którym do końca pełniła funkcję kurierki. Jej bezpośrednim przełożonym był od tej chwili ppłk Wincenty Ściegienny ps. „Las”. W połowie 1944 uczestniczyła w walkach z Niemcami podczas obrony radiostacji Okręgu. Po wejściu Sowietów pozostała w konspiracji pracując jako szyfrantka Komendy Okręgu AK-AKO Białystok. W listopadzie 1945 „Iwonę” przeniesiono do Warszawy, w której pełniła funkcję łączniczki zastępcy szefa Oddziału Centralnego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość ppłk. Stanisława Sędziaka „Warty” do komendanta Okręgu Białostockiego WiN, ppłk. Mariana Świtalskiego „Juhasa” oraz do szefa łączności Obszaru Centralnego WiN Zofii Franio „Doktór”. 4 stycznia 1947 aresztowano ją razem z Sędziakiem. Wyrokiem Wojskowego sądu rejonowego w Warszawie z 31 lipca 1947 skazano ją na 6 lat więzienia. Wyrok odbywała w więzieniach na Mokotowie oraz Fordonie. Zwolniona została 4 stycznia 1953 i zamieszkała w Warszawie, gdzie pracowała dorywczo, prywatnie jako maszynistka. W 1955 została zatrudniona na stanowisku maszynistki w „Miastoprojekcie”.