Leonas Juozapaitis (ur. 18 listopada 1901 w Wilnie, zm. 13 sierpnia 1980 w Kownie) – litewski piłkarz i lekkoatleta, olimpijczyk. Jeden z pionierów sportu na Litwie.
Życiorys Do 1920 roku mieszkał w Wilnie, w którym uczył się w Gimnazjum im. Witolda Wielkiego. Po buncie Żeligowskiego przeniósł się do Kowna, w którym ukończył szkołę wojskową (1923). W 1931 roku był kapitanem i dowódcą kompanii. W latach 1940–1956 przebywał w radzieckich więzieniach i na emigracji.
Odznaczony Medalem Orderu Wielkiego Księcia Giedymina III klasy.
Kariera sportowa Od 1922 do 1926 roku był zawodnikiem klubu LFLS Kowno, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo Litwy w piłce nożnej (1922, 1923). W latach 1927–1928 grał dla zespołu Kovas Kowno.
W 1923 roku zagrał w pierwszym międzypaństwowym spotkaniu reprezentacji Litwy – był to przegrany mecz przeciwko Estonii (0–5). Otrzymał powołanie do reprezentacji narodowej na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924 (debiut Litwy na igrzyskach olimpijskich). Litwini rozegrali jeden mecz;