Zamek w Złotowie – nieistniejący zamek zbudowany na wyspie jeziora koło Złotowa w północnej Wielkopolsce.
Historia Zamek na wyspie zbudował w średniowieczu wielkopolski ród rycerski pieczętujący się herbem Grzymała. Wcześniej w miejscu zamku w IX wieku znajdowała się osada. Wyspę z lądem łączył drewniany most, natomiast obecnie dawna Wyspa Zamkowa jest półwyspem.
Złotów pojawił się w kronice Janka z Czarnkowa w 1370 roku pod nazwą Welatowo i VlathowJanocha Henryk, Skrzypek Ignacy, Z badań archeologicznych nad początkami Złotowa, Koszalińskie Zeszyty Muzealne, Tom 16, 1986, s. 27–50.. Według Janka z Czarnkowa król polski Kazimierz Wielki zapisał w testamencie zamek swojemu wnukowi Kaźkowi Słupskiemu (Kazimierzowi IV). Ponownie castrum wymieniono w 1378 roku. Zamek średniowieczny mógł przebudować w XVI wieku wojewoda inowrocławski Mikołaj Potulicki, a rozbudować jego syn Jan Potulicki (zm. 1633) nadając głównemu domowi zamkowemu cechy stylu późnorenesansowego. W czasie Potopu szwedzkiego zamek należał do wojewody kaliskiego Andrzeja Karola Grudzińskiego, który przeszedł na stronę Szwedów, ale gdy od nich odstąpił i przeszedł na stronę Rzeczypospolitej wycofujące się do Szczecina wojska szwedzkie spaliły zamek 28 czerwca 1657 roku (według kalendarza juliańskiego, co odpowiada 8 lipca 1657 r.