Kolejnym dziedzicem był ich syn Wiktor, a po nim – jego syn Witold Orda (1828–1895), po nim jego syn Karol Orda (1871–1914) i ostatni właściciel, syn Karola, Witold Orda (1901–1945). thumb|240px|Na ganku dworu rodzina Ordów, przypuszczalnie Maria Ordzina (1879–1941) oraz jej synowie: Witold Orda (1901–1944), Tadeusz Orda (1903–?) i Jerzy Orda (1905–1972). Zdjęcie zrobione przez Janinę Rutkowską ich znajomą, która pracowała w ARA w Pińsku w 1921 roku. Zdjęcie z jesieni 1925 roku Rezydencją Giedroyciów był stary, XVIII-wieczny, parterowy, drewniany dwór, uwieczniony na rysunku Napoleona Ordy. W połowie XIX wieku Witold Orda postanowił wybudować nowy, obszerny dwór w innym miejscu. Tymczasowo zamieszkał w oficynie, w której jego rodzina i potomni mieszkali do II wojny światowej, a nowy dwór nigdy nie powstał. Oficyna stała się nowym dworem, był to prostokątny, parterowy budynek z dwoma symetrycznie rozmieszczonymi, identycznymi gankami, w każdym dwie pary masywnych kolumn dźwigały trójkątny szczyt. Układ pomieszczeń był dwutraktowy, amfiladowy. Od strony ogrodu w elewacji dominowała obszerna weranda o czterech szeroko rozstawionych kolumnach.
Na ścianach wisiały obrazy, m.in.