Kościół śś. Piotra i Pawła w Wiłkomierzu (lit. Ukmergės šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w Wiłkomierzu, na Litwie.
Historia i architektura Kościół został wzniesiony w latach 1800-1820 na miejscu wcześniejszej świątyni parafialnej. Ważniejsze przebudowy przeprowadzono w latach 1894-1896 oraz 1931-1939 według projektu Wacława Michniewicza. Po II wojnie światowej część gruntów i budynków kościelnych została znacjonalizowana. Od 1985 roku budynek jest ogrzewany, natomiast w 1991 roku pod kościołem wykopano piwnicę, w której urządzono salę parafialną.
Kościół zbudowany jest w stylu klasycystycznym, z cechami barokowymi. Jest to budynek wzniesiony na planie prostokąta, trójnawowy, bezwieżowy. Ściany świątyni wzniesiono z kamienia polnego, który został zestawiony z elementami otynkowanymi. W fasadzie dominuje portyk o dwóch parach kolumn, dźwigających belkowanie i spłaszczony trójkątny fronton zwieńczony figurą Chrystusa z krzyżem. Nad drzwiami kościoła, w półokrągłej wnęce, w technice mozaikowej wtopiony jest wizerunek Chrystusa. Narożniki fasady zdobią sparowane pilastry. Malowniczości świątyni nadają ozdobne wazy, figury aniołów i posągi świętych Piotra i Pawła.