Rada Wileńska przyjęła uchwałę w sprawie więźniów politycznych przetrzymywanych w więzieniu na Łukiszkach. Ogłoszono, że jeśli więźniowie (w tym 30 deputowanych Rady zatrzymanych za próby tworzenia milicji robotniczej) nie zostaną uwolnieni do 23 grudnia 1918 r., robotnicy rozpoczną strajk polityczny. Ponieważ władze niemieckie nie ustąpiły, 24 grudnia 1918 r. w Wilnie faktycznie rozpoczął się masowy strajk. Strajkujący wyłączyli w mieście elektryczność i zatrzymali pracę wszystkich drukarni. Według niektórych źródeł wieczorem 25 grudnia 1918 roku władze niemieckie uwolniły więźniów politycznych i przekazały zarządzanie więzieniem Radzie. Inne informują jedynie o zwolnieniu niektórych więźniów.

Wiedząc, iż do przejęcia kontroli nad Wilnem dążyli również Polacy i przygotowując się do zbrojnego starcia z oddziałami polskimi, Rada Wileńska przystąpiła do organizowania milicji robotniczej. Lekarze Stasys Matulaitis i Andrius Domaševičius rozpoczęli organizowanie oddziału sanitarnego.