Dolina Szwentoroga mały|Mapa średniowiecznej Polski i Litwy z zaznaczoną Doliną Szwentoroga Według legendy książę Szwentoróg miał wybrać miejsce u zbiegu Wilii i Wilejki, w którym nakazał spalić swoje ciało swojemu synowi (Skirmuntowi lub Germuntowi). W tym miejscu ciało Szwentoroga zostało spalone wraz z jego koniem, niewolnikiem, pazurami dzikich zwierząt, chartami i sokołem. Od tego momentu miejsce to zostało nazwane Doliną Szwentoroga i aż do chrystianizacji Litwy paleni byli tam wielcy książęta litewscy i znaczni możnowładcy. Miejsce miało stać się centralną nekropolią o charakterze państwowym. W tym miejscu miała również powstać świątynia ku czci Perkuna. Według Teodora Narbutta na jej miejscu miała powstać katedra wileńska.
Legenda o spaleniu Szwentoroga jest na ogół odrzucana przez współczesnych historyków, została jednak przeanalizowana m.in. przez Władimira Toporowa i Gintarasa Beresnevičiusa pod kątem przedchrześcijańskich wierzeń Litwinów.