Bronisława Bronowska, także Bronisława Bronowska-Woźniak, z domu Antoniak (ur. 31 grudnia 1891 w Warszawie, zm. 9 czerwca 1969 w Łodzi) – polska aktorka teatralna.
Życiorys Debiut teatralny miała w Teatrze Polskim w Poznaniu (1913), w którym grała do 1914. W 1914 występowała również w Ciechocinku, następnie do marca 1916 w Teatrze Robotniczym PPS w Warszawie, a później w warszawskim Teatrze Współczesnym, z którego zespołem w czerwcu 1916 występowała w Płocku. W czerwcu 1918 występowała w zespole Teatru Pola w Płocku, a następnie w latach 1918–1922 w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W latach 1922–1938 występowała w teatrach łódzkich, m.in.: Polskim, Letnim, Bagateli, Kameralnym (1922–1923, 1930–1931, 1933–1938) i Popularnym (1923–1929). Wraz z zespołem łódzkiego Teatru Popularnego w 1933 występowała w Kaliszu, m.in. w wyreżyserowanej przez siebie sztuce „Żywot świętej Genowefy”. Latem 1938 występowała z aktorami łódzkich teatrów m.in. w: Bydgoszczy, Gdańsku, Płocku, Przemyślu, Stanisławowie i Tarnowie. W latach 1938–1939 występowała w Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach. Podczas II wojny światowej pracowała jako szwaczka. Po okresie okupacji powróciła do gry w teatrach łódzkich. Występowała m.in.