Jego argumenty przeciwko autentyczności tekstu biblijnego w Tanach i Nowym Testamencie obejmowały nieścisłości chronologiczne i geograficzne oraz sprzeczności; to, co uważał za teologiczne niemożliwości (antropomorficzne wyrażenia, opowieści o pozamałżeńskim seksie i przypisywanie grzechów prorokom), a także to, co postrzegał jako brak wiarygodnej transmisji (tawatur) tekstu. Twierdził, że fałszowanie Tory mogło mieć miejsce, gdy istniała tylko jedna kopia przechowywana przez kapłaństwo Aaronowe w Świątyni Jerozolimskiej. Argumenty Ibn Hazma miały duży wpływ na literaturę muzułmańską i uczonych, a te i inne polemiczne idee zostały jedynie nieznacznie zmodyfikowane przez niektórych późniejszych autorów.

Ibn Lajs as-Saffar, i uważali, że tekst nie został zniekształcony, ale potępiali jako tahrif to, co uznawali za wprowadzające w błąd interpretacje tekstu. Czternastowieczny historyk arabski Ibn Chaldun argumentował w Mukaddimie (Wstępie), że do zniekształcenia nie doszło: „stwierdzenie dotyczące zniekształcenia jest nie do przyjęcia dla dokładnych uczonych i nie może być rozumiane w jego dosłownym znaczeniu”.

Zobacz też Fundamentalizm biblijny

Przypisy

Kategoria:Biblia