Cztery fregaty pancerne typu Osmaniye zostały zamówione przez Imperium Osmańskie w Wielkiej Brytanii w latach 1862–1863. Ich projekt bazował na brytyjskich fregatach pancernych typu . Jednostki typu Osmaniye były we flocie tureckiej pierwszymi dużymi okrętami z żelaznym kadłubem i napędem parowym. W stoczni w Glasgow powstały trzy okręty, a w stoczni w Londynie jedna. Ich stępki położono w latach 1863–1864, a zwodowane zostały w latach 1864–1865. Jednostki otrzymały nazwy na cześć osmańskich sułtanów: Osmana I, Abdülaziza, Orchana i Mahmuda II.
Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los „Osmaniye” (ex „Gazi Osman”) Robert Napier and Sons, Glasgow marzec 1863 2 września 1864 listopad 1865 wycofany ze służby 31 lipca 1909, złomowany w 1923 „Aziziye” (ex „Abdül Aziz”) maj 1863 1 grudnia 1864 sierpień 1865 wycofany ze służby 31 lipca 1909, złomowany w 1923 „Orhaniye” 1863 26 czerwca 1865 1866 wycofany ze służby 31 lipca 1909, złomowany w 1913 „Mahmudiye” Thames Ironworks and Shipbuilding Company, Londyn 1864 13 grudnia 1864 1866 wycofany ze służby 31 lipca 1909, złomowany w 1913