Urządzenia napędowe Jednostki napędzane były przez poziomą maszynę parową bezpośredniego działania o mocy 900 KM, do której parę dostarczało sześć skrzyniowych kotłów parowych. Maszyna napędzała czteroskrzydłową śrubę o kształcie krzyżaka, która była w stanie rozpędzić okręty do prędkości maksymalnej od 12 do 13,5 węzła. Maksymalny zapas węgla wynosił 750 ton (normalnie 546 ton), co pozwalało na przebycie 1600 Mm. Spaliny odprowadzane były przez teleskopowy komin, obniżany podczas pływania pod żaglami i nakrywany stożkową osłoną na postoju. Okręty miały pełne ożaglowanie z trzema masztami (w tym grotmasztem o wysokości około 24 metrów) z takielunkiem barku o łącznej powierzchni 2200 m², co umożliwiało przy dobrej pogodzie uzyskanie prędkości 9–10 węzłów. Jednostki miały dobre właściwości morskie oraz stateczność, a ich średnica cyrkulacji wynosiła 785 metrów (ponad osiem długości kadłuba).